Wersja twojej przeglądarki jest przestarzała. Zalecamy zaktualizowanie przeglądarki do najnowszej wersji.

SKLEP INTERNETOWY 

Oleje i miody z roztoczańskiej zagrody

produktyprodukty

           - olej świąteczny  roztoczański 

              "bity tradycyjnie"

Lista produktów tradycyjnych 2005

 Tradycja, pochodzenie i opis

    Pierwsze wzmianki o istnieniu olejarni w Zamościu pochodzą z XVII wieku. Przed II wojną światową na wspomnianym terenie znajdowały się olejarnie w Rachodoszczach, Krynicach i Dzierzążni. W okresie powojennym miejscowi chłopi zawozili swój rzepak do Zamościa, Tyszowiec i Tomaszowa, gdzie był przerabiany. Wytworzony z niego olej sprzedawali na okolicznych targach w okresach przedświątecznych. Wtedy narodziła się nazwa olej świąteczny, a sam produkt zasłynął ze swojej wysokiej jakości nawet w bardzo oddalonych miejscowościach. W latach 80 -tych  XX w. olejarnie przeniesiono na pogranicze Roztocza Środkowego, Grzędy Sokalskiej i Kotliny Zamojskiej. Obecnie olej świąteczny roztoczański jest produkowany głównie z nasion rzepaku sianego na tym terenie. Obszar ten charakteryzuje się występowaniem gleb bielicowych i częściowo brunatnych, posiada również specyficzne warunki klimatyczne. Okres wegetacyjny wynosi od 211 do 214 dni. Nasłonecznienie w okresie od wiosny do zbiorów oraz gleby dobrej jakości wpływają na niespotykany smak i aromat oleju wyciskanego metodą tradycyjną. Stosowanie nawożenia naturalnego i używanie małych ilości środków ochrony roślin sprawia,   że nie rafinowany olej świąteczny ma niską zawartość zanieczyszczeń chemicznych.

Olej świąteczny roztoczański ma złocistą lub brązową barwę. Charakteryzuje się swoistym, intensywnym zapachem.

Olej świąteczny roztoczański (woj. lubelskie) został wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych dnia 28 września 2005 roku

 

       - olej lniany "bity tradycyjnie"

Lista produktów tradycyjnych 2005

Tradycja, pochodzenie i opis

      Jak wynika z przekazów ustnych, tradycja produkcji i zastosowania olejów tłoczonych na zimno na Lubelszczyznie ma około 100 lat. Hanna Szymanderska w książce "Polskie tradycje świąteczne" opisuje używanie oleju jako jedynej okrasy: Ściśle post zachowywała prosta ludność; jeśli jedzono ryby - to tylko gotowane i przyprawiane nie masłem, a olejem z siemienia lnianego, konopnego, z orzechów, maku, rzepaku lub słoneczników. Olej lniany jest często nazywany olejem wigilijnym, ponieważ sprzedawało się go głównie w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Wykorzystuje się go jako dodatek do kapusty, śledzi, surówek albo używa do smażenia ryb i racuchów itp. Stosuje się go również w celach leczniczych (np. przy chorobach przewodu pokarmowego czy oparzeniach) oraz kosmetycznych. Może też być wykorzystywany do impregniacji drewna.

Olej ma barwę od jasnożółtej do różnych odcieni bursztynu. Jego kolor jest uzależniony od dojrzałości i wilgotności nasion lnu. Ma delikatny, przyjemny zapach. Zawiera kwas linolowy i linolenowy. Skład oleju lnianego jest zbliżony do olejów pochodzenia rybiego.

Olej lniany (woj. lubelskie) został wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych dnia 28 września 2005 roku.

       - olej z rydzyka "bity tradycyjnie"

 

Opis produktu:

Lnianka (rydz, rydzyk) jest jedną z najstarszych znanych roślin oleistych. Jej nasiona odkryto podczas wykopalisk w Biskupinie. Olej ten był powszechnie znany jeszcze po drugiej wojnie światowej. Obecnie wraca do łask dzięki duzej zawartości cennych kwasów NNKT oraz ciekawemu smakowi. Zawiera naturalne antyutleniacze (tokoferole np. witamina E).

      - olej rzepakowy "Na zdrowie!"

      - olej lniany "Na zdrowie!"

      - olej z ostropestu "Na zdrowie!"   

      więcej w opisach produktów na:

                               olechata-sklep

Polityka cookies

Ten serwis korzysta z plików cookies do przechowywania informacji na twoim komputerze.

Czy akceptujesz?